MOC I SPRAWNOŚĆ WKŁADU KOMINKOWEGO

Sprzedawcy działający na polskim rynku nierzadko oczarowują swoich klientów informując ich o świetnych osiągach w zakresie mocy i sprawności oferowanych przez siebie urządzeń. Tymczasem, jeśli chodzi o moc urządzenia, to jedynym naprawdę zdefiniowanym pojęciem jest pojęcie mocy nominalnej. Nie wchodząc w szczegóły można przyjąć, że jest to średnia moc uzyskana podczas trzygodzinnego testu przeprowadzanego w laboratorium badawczym w ściśle określonych warunkach. Rzekoma "moc maksymalna" podawana przez niektórych producentów jest co najwyżej mocą uzyskaną np. w czasie najbardziej sprzyjających 15 minut. Informacja o jej wartości jest pozbawiona znaczenia praktycznego. Dla prawidłowego doboru wkładu kominkowego - czy też pieca na drewno - do ogrzewania (lub dogrzewania) określonych przestrzeni konieczna jest rzetelna informacja o jego mocy nominalnej. W uproszczeniu przyjmuje się na ogół, że do ogrzania statystycznego domu jednorodzinnego wybudowanego we współczesnej technologii powinno się dysponować 1 kW mocy nominalnej na 12 m² jego powierzchni, o ile wysokość pomieszczeń nie przekracza 2,5 m. Mocy urządzenia grzewczego nie należy mylić z jego sprawnością. Większość współczesnych wkładów kominkowych i pieców na drewno posiada sprawność rzędu 70 - 80 %. Określenie sprawności wymaga badań laboratoryjnych, które są przeprowadzane w ściśle określonych warunkach. Tylko tak określane sprawności różnych urządzeń można ze sobą porównywać. Opisowo można określić sprawność wkładu jako jego zdolność do oddawania ciepła użytecznego: przy sprawności np. 80% można przyjąć, że przeciętne straty ciepła - głównie kominowe - wynoszą 20%. Im jest wyższa sprawność wkładu czy pieca, tym jest niższe zużycie paliwa związane z uzyskaniem danego efektu grzewczego.